‘เอ๋-ภูวดี คุนผลิน’ แพ้ความน่ารัก ยกธงขาว ยอมรับสถานะ ‘คุณป้า!!’
‘เอ๋-ภูวดี คุนผลิน’ แพ้ความน่ารัก ยกธงขาว ยอมรับสถานะ ‘คุณป้า!!’
Celebrity News

‘เอ๋-ภูวดี คุนผลิน’ แพ้ความน่ารัก ยกธงขาว ยอมรับสถานะ ‘คุณป้า!!’

ใครว่าคุณป้าคนเดียวที่ไม่ยอมแก่ เพราะงานนี้คุณย่าก็ไม่ยอมเช่นกัน!!!

งานนี้บอกเลยว่าต้องยอม ไม่ว่าหลีกเลี่ยงแค่ไหนก็พ่ายแพ้ สำหรับ 'คุณเอ๋-ภูวดี คุนผลิน' ที่ต่อสู้พยายามอย่างสุดตัว หลีกเลี่ยงสรรพนาม "คุณป้า" !!!! โดยการให้หลานชายตัวน้อย 'น้องพอล' ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของ 'คุณพ่ออั๋น-ภูวนาถ คุนผลิน และคุณแม่จ๋า-อลิสา พันธุศักดิ์' เรียกตัวเองว่า ‘Auntie’

แต่ล่าสุดมีโอกาสได้พูดคุยกับคุณเอ๋ อัพเดทถึงสถานะ และพัฒนาการของหลานชายกันซะหน่อย งานนี้คุณเอ๋เลยบอกกับเราว่า...

"น้องพอลเลี้ยงง่ายมาก ไม่ดื้อเลย ไม่งอแงด้วย ส่วนถ้าถามถึงสถานะที่พยายามสอนไม่ให้เรียกว่าป้า ปรากฎว่า...เอ๋ต้องยอมพ่ายแพ้ค่ะ เพราะอายเขา คือ ‘Auntie’ มันดูฝรั่งมาก แต่ดูหน้าเราสิ ออกจะหมวยๆ จีนๆ ซะแบบนี้ก็เลยโอเค ยกธงขาวขอยอมแพ้ก็ได้"

นอกจากคุณเอ๋ที่เห่อหลานไม่น้อยแล้ว จะไม่พูดถึงคุณย่า (คุณมาลีรัตน์ คุนผลิน) ก็คงจะไม่ได้ เพราะถ้าติดตามอินสตาแกรมทั้งของคุณอั๋น คุณจ๋า และคุณเอ๋ จะเห็นว่าคุณย่าร่วมเฟรมอยู่แทบจะตลอดเวลา เรียกได้ว่าติดหลานชายแบบสุด แต่!! ใครว่ามีแค่คุณเอ๋เท่านั้น ที่มีปัญหาเรื่องสรรพนามเรียก เพราะคุณย่าเองก็มีปัญหาเช่นกัน

"อั๋นกับจ๋า สอนให้น้องพอลเรียก คุณแม่ว่า 'อาม่า' เพราะครอบครัวเราเชื้อสายจีนใช่ม๊า แต่พอคุณแม่พี่ทราบเท่านั้นล่ะ ลมจะใส่ คุณแม่บอกว่า ขอให้เรียกว่า 'คุณย่า' แทนก็แล้วกัน พอเรียกอาม่าแล้วรู้สึกว่าแก่มากจริงๆ ท่านรับไม่ได้" คุณเอ๋เล่า

View this post on Instagram

เรื่องสั้นๆที่อยากบันทึกไว้ เพื่อให้ตัวเองได้จำเอาไว้ในใจให้ชัดสว่างใสไม่ลืม มามี้: โอ๋(พี่ชายของผม) โอ๋จำอาม่าได้ไหม ตอนเด็กอาม่าเคยอยู่ดูแล เคยอุ้มเคยกอดโอ๋ แต่ไม่มีรูปหรือVDOเก็บไว้เหมือนยุคนี้เลยเนอะ พี่โอ๋: จำได้สิมามี้ จำได้ชัดเจนเลย บทสนทนาของคุณแม่กับพี่ชายของอั๋น ที่เกิดขึ้นในเช้าเมื่อวานนี้ แบบไม่มีที่มาที่ไป และจบไปแบบเหมือนลมผ่าน จนกระทั่งกลางดึกเมื่อคืนก่อน อยู่ดีๆพี่โอ๋ก็โทรกลับมาหามามี้เพียงเพื่อจะพูดว่า........ "มามี้ โอ๋จะโทรมาบอกมามี้อีกครั้งนึงว่าโอ๋จำอาม่าได้นะ และไม่เคยลืมเลย มามี้ไม่ต้องกลัวว่าน้องพอลจะจำมามี้ไม่ได้นะ และต่อให้น้องพอลโตแล้ว มามี้ก็จะยังแข็งแรงและสวยแบบนี้ไปอีกนานแหละ" ประโยคอบอุ่นสั้นๆที่เต็มไปด้วยความรัก และเต็มไปด้วยความปรารถนาของสิ่งที่เราทุกคนต่างก็อยากให้มันเป็นจริงตลอดไป...... ผมรู้เรื่องทั้งหมดนี้เพราะมามี้เล่าให้อั๋นฟังแบบกึ่งขำๆว่า อยู่ดีๆพี่โอ๋ก็โทรมาพูดอะไรแบบนี้ ตลกดีนะ มามี้ไม่ได้ห่วงเลยสักนิดว่าน้องพอลจะจำมามี้ไม่ได้ อั๋นก็ยิ้มหัวเราะกลบเกลื่อนไปเหมือนไม่ได้ตั้งใจฟังหรือให้ราคา แต่ว่ามันกระแทกหัวใจมากอยู่เงียบๆ นานมาแล้วก่อนจะมีน้องพอลซะอีก ผมเคยคิดว่าทำยังไงนะ ถึงจะทำให้ลูกได้ยินเสียง ได้เห็นภาพ ได้รู้จักคนที่มหัศจรรย์ สัมผัสได้ถึงรักที่มหาศาลบันดาลใจแบบที่ผมได้รับมาทั้งชีวิตจากคุณแม่ คุณพ่อ หรือแม้แต่ป้าจันทร์ที่เลี้ยงผมไปนานๆ ได้ฟังสิ่งที่เค้าสอน ได้เห็นสิ่งที่ท่านเป็น เพราะชีวิตอั๋นเอง แม้จะไม่เคยรู้สึกขาดอะไร แต่ก็ไม่เคยได้ยินเสียงของคุณยาย จำไม่ได้แม้เสียงของคุณตา และผมตื่นเต้นมากทุกครั้งที่ได้เห็นรูป จดหมายหรืออะไรที่เกี่ยวพันกันบุคคลเหล่านี้ เพราะท่านคือผู้สร้างคุณแม่ที่สำหรับผมแล้วนั้นเป็นทุกสิ่งอย่างในชีวิตผมขึ้นมาได้อย่างไร้ที่ติ ผมเคยสงสัยแม้แต่ว่าอาม่าตัวสูงแค่ไหนนะ เวลากอดจะได้กลิ่นน้ำหอมอะไร เวลาเดินท่านแกว่งแขนยังไง พูดช้าหรือเร็ว เสียงแหลมสูง หรือทุ้มนุ่มอุ่น........ จากวันนู้นนนนน มาจนวันนี้อั๋นไม่เคยลบรูปมามี้เลยแม้แต่รูปเดียว คลิปแม้แต่คลิปเดียว ออกตัวก่อนนิดนึง มามี้ของอั๋นยังแข็งแรงทั้งกายและใจนะครับ ดูแลตัวเองอย่างดี ยังสวยเป๊ะ แม้จะทานเก่งไปหน่อยก็ตาม แค่อยากบันทึกความรู้สึกนึกคิดเหล่านี้เอาไว้ไม่ให้หล่นหาย เพราะไม่วันใดวันหนึ่ง ไม่ใครก็ใครก่อนหลัง ก็คงต้องออกเดินทางกันใหม่อีกครั้ง ถ้าสักวันน้องพอลได้มาอ่านสิ่งนี้ ขอให้หนูรู้ว่าทุกวินาทีที่เขียนนี้ หัวใจแดดดี้มีแต่ความรักท่วมท้นล้นชีวิต เพราะ "ครอบครัว" คือสิ่งที่มีค่าที่สุดนะครับ

A post shared by unpuwanart (@unpuwanart) on

งานนี้บอกเลยว่า ความสวยของทั้งคุณย่า และคุณป้าเขากินกันไม่ลงจริงๆ แต่เรื่องอายุ หรือวัยนั้นก็ของเด็กไว้ก่อนล่ะค่ะ นี่ล่ะหนา ผู้หญิง!!! แต่ HELLO! ว่า จะคุณป้า หรือ Auntie และ คุณย่า หรือ อาม่า ก็ดูเด็กเหมือนกันล่ะค่ะ เพราะเจอทีไรก็สวยขึ้น สวยขึ้นตลอดเวลาแบบนี้